Sunday, October 11, 2015
60 Tampon 123
Ik loop in de plaatselijke supermarkt en sleur een rood winkelmandje achter mij aan.
Het is gevuld met drie kartonnen pakken, 'bac in box' Gallo Chardonnay. Een verrassend goed wijntje uit California voor de alledaagse slobber. Een prettige bijkomstigheid is dat je vrouw je niet altijd aan je kop zaagt om de flessen naar de glasbak te sjouwen.
In de buurt van de kassa passeer ik een vrouw van middelbare leeftijd van Marokkaanse origine, die hier in de winkel werkt. Ze raapt een, in wit omhulsel gestoken, tamponnetje van de gronden en laat hem mij zien, terwijl ze haar hand omhoog steekt.
Ze zegt lachend, 'het is niet van mij.'
Ik antwoord eveneens lachend, 'en ook niet van mij.'
Tuesday, October 6, 2015
59 Woordenlijst 178
Skelmpie Buitenechtelijke relatie
Bromponi Scooter
Musiekjoggie Dj
Springmielies Popcorn
Draadtrekken Aftrekken
Slimfoon Smart phone
Duimry Liften
Opwip restaurant Pop up restaurant
Hommeltuie Drones
Lawaailorrie Geluidswagen
Joiner Overloper (Boerenoorlog)
Hendsopper Zich overgeven (Boerenoorlog)
Kakie - Redneck Engelsman (spotnaam Boerenoorlog)
Neulkous Zijkerd
Neukery Moeilijkheid (Hoe meer dae hoe meer neukery)
Klompie Klein aantal - platte baksteen
Hardekwas Stijfkoppig
Suipkrip Drinkbak
Klippe Stenen
Riller Thriller
Boelie Bullebak
Padvarke Onbeschofte automobilist
Skobbejak Niksnut - Skurk
Jaagduivel Hardrijder
Motorbuffel Ongemanierde autorijder
Dop of Sopie Borrel
Melkskommel of Bruismelk Milkshake
Sketerbek Bluffer
Fieterjassies Tierelantijntjes
Jammerlappie Luier
Bles of Pankop Kaal hoofd
Lugreeling Airco
Hysbak Lift
Schemerkelkie Borrel
Luchtwaardin Stewardess
Kletskoningin Bekende vrouwelijke presentator praatprogramma
Aftrekplek of Padstal Restaurantje met winkel langs de weg
Plofstof Dynamiet
Moltrein Metro
Peuselhappies Borrelhapjes
Lepel Gaspedaal
Troeteldier Huisdier
Papband Lekkeband
Lyfsproei Deodorant
Inglipschoenen Instappers
Grondboontje Pinda
Mengeldrankie Cocktail
Worshond Tekkel
Katspoegie Dichtbij
Kletsrymer Rapper
Rampokkery Roofoverval
Pruldichter of Rymelaar Slechte dichter
Optelkind Vondeling
Kafgedraf Verslagen
Smokkelkroeg of Sjebeen Onwettige kroeg
Naderhou Approach (golf)
Die klomp De menigte
Sambreel Paraplu
Saturday, March 14, 2015
58 Bethlehem 852
Ons
passagiersschip ‘de Rotterdam’ vaart ‘s morgens de haven van Ashod in en
manoeuvreert zich, zonder de hulp van een sleepboot, langzaam langszij de kade.
Vanaf het balkon van onze hut slaan wij deze stuurmanskunst gade.
Na wassen en plassen stillen we
de honger met een ontbijt bestaande uit spek en eieren op verse kadetjes en een
bakje yoghurt. Dan nemen we met stevig
verzadigde magen de lift naar het promenadedek. Omdat we wat later zijn
passeren we vlot de douaneautoriteiten die hier, op het schip in de Ocean View
lounge, een tijdelijk kantoor hebben ingericht. Gewapend met onze camera’s zetten we voor het
eerst van ons leven voet aan wal in Israël. De meeste van de 1500 passagiers
boeken een door de HAL georganiseerde toeristische bustoer. Op de boot
waarschuwen ze de passagiers, dat er meestal onbetrouwbare of helemaal geen
taxi’s te krijgen zijn. Frank
en ik zijn eigenwijs en gaan er altijd op eigen houtje op uit of soms met op
het schip gemaakte vrienden. Het is sneller, veel goedkoper en je kunt gaan en
staan waar en wanneer je maar wilt. Vaak kunnen we al de te bezoeken
bezienswaardigheden in één keer doen, terwijl de bus maar één of twee
verschillende bestemmingen aan doet. We klampen een taxichauffeur aan en leggen uit
wat we allemaal willen zien, maken met hem een tijdsschatting hoelang de trip
gaat duren, onderhandelen levendig een tijdje over de prijs, hij hoger, ik
lager, sluiten een compromis ergens in het midden en weg zijn we.
Alleen deze onderhandelingen zijn
elke keer al een avontuur op zich.
We zijn met vijf man en rijden in een
comfortabel busje door het met veel landbouwproducten vol geplante platteland
naar Bethlehem. Hoe dichter we bij onze plaats van bestemming komen, hoe meer grijze
muren er opduiken, die het landschap ontsieren. We rijden naar de grens met
Palestina en worden nog voor we die bereiken met handgebaren, door op hun
hurken zittende burgermannen, gesommeerd terug te rijden. We mogen er niet in.
De Joden vieren het Soekot feest dat de veertig jarige zwerftocht door de
woestijn herdenkt na de uittocht uit Egypte. En om dit ook aan Palestijnse kant
te vieren worden er geen joden vandaag toegelaten in Palestina. En onze
chauffeur is toevallig een Jood. We stappen
uit en onze taximan belt druk met zijn bazen. Er is inmiddels een tweede busje
toeristen gearriveerd. Ook zij mogen er niet in terwijl we grote touringcars
ongehinderd zien passeren. Na een half uurtje wordt er beloofd dat we vanuit
Palestina met een Palestijnse chauffeur worden opgehaald. Maar na nog eens
stief dertig minuten wordt het duidelijk dat deze buschauffeur niet Israel
binnen mag. Staaltje
van kinderachtige politiek. We
besluiten met de passagiers van de twee busjes, lopend de grens over te gaan.
Eigenlijk ook veel interessanter. Nu kunnen we zien hoe het er aan toe gaat.
Via een gang met kale betonnen wanden en zware ijzeren draaihekken en met het
tonen van onze scheeps’ id , paspoort en de gestempelde Israelische Shore Pass komen
we het land binnen. Het ziet er allemaal een beetje sinister uit. Hier staat een oude autobus klaar en allen
stappen in om vervolgens na vijf minuten
rijden bij een souvenirwinkel te worden
afgezet. We hebben geen trek om al die prullaria te bekijken en na een bezoek
aan het toilet bewonderen we de acht meter hoge muren, waarvan we er drie
verschillende zien van af deze plek. Na weer een half uurtje rijden we naar de
kathedraal, die over de grot waar Jezus geboren is, is gebouwd. De indrukwekkende
kerk wordt door de Katholieke, Grieks Orthodoxe en Armeens orthodoxe kerk
beheerd. De eerwaarde kinderen van God zijn al eens een keer, naar ’s landstraditie, met elkaar op
de vuist gegaan. Bethlehem
is door de aanhoudend burentwisten maar een armoedig stadje geworden met veel
vluchtelingen. De toeristen geven hun geld liever in Israel uit. We lopen weer
terug door de betonnen gangen en bij de doorgangscontrole stel ik me een beetje
verdekt op en zie nu met eigen ogen hoe vernederend de inwoners van Palestina
de grens moeten passeren. Een onverschillige, misschien net achttienjarige
vrouwelijke soldaat zit in een glazen hokje en controleert van elke Palestijn
het paspoort en hun toegangsdocument. Vervolgens moet men de duim op een
apparaatje drukken, waarna er een foto en gegevens op het computerscherm
verschijnt. Een keurig in het pak geklede man wordt de toegang met een
hoofdknik ontzegd. Hoofdknikkentaal. Met een knik naar rechts krijg je toegang,
naar links niet. Ik ben vele keren de grens met het toenmalige Oost Duistland
over gegaan, daar was de behandeling nog erger, maar toch begint het er hier
met al die muren op te lijken.
Ik raak aan de praat met een man, die vertelt
dat hij door de muur van zijn familie is afgesneden en dus steeds een lange
omweg moet maken om ze te bezoeken. Ook voor grensarbeiders en mensen die een
lapje grond aan ‘de verkeerde kant’ hebben is de muur een groot tijdsverlies.
Zonder een soort Mandela’s bij elke partij
gaat het nooit meer goed komen daar.
Saturday, March 7, 2015
Subscribe to:
Posts (Atom)