Herman

Mijn echtgenote is in de dierenwinkel, met het doel wat goudvissen voor ons stadsvijvertje te halen. Ik maak de vijver schoon en vul hem met vers water. Als zij thuis komt vraag ik, 'waar zijn de goudvissen?' 'Die ben ik vergeten.' Ik kijk haar ongelovig aan. 'Maar je bent toch speciaal daarvoor naar de winkel gegaan.' 'Natuurlijk,' zegt ze. 'Ik heb een hondje gekocht.' 'We hebben al een hond' breng ik verbaasd uit.' 'Ja, maar dit was een speciaal geval. Elke keer als ik in die winkel kom is hij weer verder afgeprijsd. Niemand wil die hond kennelijk hebben. Van 1000 bef. tot 200 bef. in prijs verlaagd. Zo zielig.' 'Goed uitgehandeld,' kreun ik.'En wat van die vissen?' 'Die moet je maar zelf halen, ik moet de hondjes nu uitlaten.'

Herman is vernoemd naar Nederlands bekendste en productiefste fokstier. Het is een Jack Russel, een en al spierbundel en een tomeloze energie. Met zijn groot ego valt hij ook Pitbulls en Duitse herders aan. De dierenartsen moeten veel naaiwerk verrichten. Hij bewaakt fanatiek ons have en goed in Antwerpen, Curaçao en Le Bouquet in Frankrijk en Kaapstad. Verstandige bezoekers blijven in de oprijlaan in de wagen wachten tot de baas eraan komt, zij die hun auto verlaten weten niet hoe gauw ze er weer in moeten springen. Herman velde een man van negentig kilo door in zijn achillespees te bijten. Deze afgeprijsde tiran heeft ook een eindeloze vernielzucht. Meubelen, kussens en tapijten aan alles wordt geknaagd, gebeten of gesloopt, kinderbeertjes, poppetjes en speeltjes vakkundig uit elkaar getrokken. Als een waanzinnige rent hij langs het hek als iemand passeert en bijt van louter razernij in het ijzer. Op het strand is hij na honderd keer de bal weggooien nog niet moe en brengt hem even vrolijk terug voor nog een worp. Hij is de enige die het recht heeft in een stoel te slapen! Hij is populair bij kinderen, familie en kennissen. Altijd even enthousiast als hij wordt aangehaald

bij wat stukjes vlees maakt hij nog huppelpasjes, dan duwt Herman, helemaal onder de wratten en gezwellen, zijn neusje tussen de elleboog en het lichaam van zijn baasje. De dokter geeft hem kalm een spuitje en zonder een kik of beweging verhuist zijn ziel naar de hondenhemel